Η νέα σκηνική πρόταση του Σταμάτης Κραουνάκης πάνω στη «Λυσιστράτη» δεν είναι απλώς μια ακόμα θεατρική διασκευή· είναι μια εκρηκτική γιορτή που γεφυρώνει το αρχαίο με το σύγχρονο, το σατιρικό με το μουσικό, το πολιτικό με το βαθιά ανθρώπινο. Με τόλμη και χαρακτηριστική καλλιτεχνική ελευθερία, ο δημιουργός μετατρέπει το κλασικό έργο του Αριστοφάνης σε μια πολυφωνική οπερέτα γεμάτη ρυθμό, ένταση και χιούμορ.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Λένα Ουζουνίδου στον ρόλο της Λυσιστράτης, μιας ηρωίδας που δεν παύει να συγκλονίζει με τη δύναμη και την ευφυΐα της. Δίπλα της, η επιβλητική παρουσία της Δήμητρα Γαλάνη ως Θεά Αθηνά προσδίδει μια σχεδόν μυθική διάσταση στην παράσταση, ενώ ένας πολυπληθής θίασος ερμηνευτών και μουσικών δημιουργεί ένα ζωντανό, παλλόμενο σύνολο.
Η επιλογή του Ηρώδειο ως χώρου παρουσίασης (12 & 13 Ιουνίου) ενισχύει τη μεγαλοπρέπεια της παραγωγής. Εκεί, το αρχαίο κείμενο αποκτά νέα πνοή μέσα από μια σκηνική γλώσσα που συνδυάζει λυρικές στιγμές, λαϊκά ξεσπάσματα και καμπαρέ αισθητική. Η μουσική λειτουργεί ως βασικός άξονας, με τη συμβολή της Λίνα Νικολακοπούλου στους στίχους, ενώ αναφορές σε δημιουργούς όπως ο Γιώργος Χατζιδάκις και ο Λάκης Λαζόπουλος εμπλουτίζουν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Πέρα από το θέαμα, η ουσία του έργου παραμένει αιχμηρά επίκαιρη. Η «Λυσιστράτη», γραμμένη σε μια περίοδο κρίσης, αναδεικνύει τη διαχρονική σύγκρουση εξουσίας, πολέμου και κοινωνικής ευθύνης. Μέσα από την ανατρεπτική πράξη των γυναικών —την αποχή από τον έρωτα— ο ιδιωτικός χώρος μετατρέπεται σε πεδίο πολιτικής δράσης, αναδεικνύοντας τη δύναμη της συλλογικότητας και της αντίστασης.
Ο Κραουνάκης δεν επιχειρεί απλώς να αναβιώσει το έργο· το επανεφευρίσκει. Δημιουργεί ένα πολύχρωμο, δυναμικό σύμπαν όπου το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν και το θέατρο γίνεται εμπειρία. Μια «ξεκαρδιστική όπερα» που προκαλεί, διασκεδάζει και ταυτόχρονα προβληματίζει — αποδεικνύοντας πως τα μεγάλα κείμενα δεν παλιώνουν, αλλά μεταμορφώνονται.
